கவிதையும் கானமும்-075

[RiJiA]

உங்களின்  கவிதை எழுதும் திறமையையும் , சிந்திக்கும் திறனையும்  ஊக்குவிக்கும்  முயற்சியாக பொது மன்றத்தின் இந்தப்பகுதியை உருவாக்கி இருக்கிறோம்.

இந்த பகுதியில்  ஒவ்வொரு வாரமும் ஞாயிற்று கிழமை அன்று ஒரு  கருத்து படம் (புகைப்படம்)  கொடுக்கப்பட்டு இருக்கும். அந்த புகைப்படத்திற்கு  பொருத்தமாக உங்கள் மனதில் தோன்றும் கவிதைகளை எழுதி  இந்த பகுதியில் பதிவிட வேண்டும்.
இங்கு பதியப்படும் கவிதைகள்  அடுத்த ஞாயிற்று கிழமை அன்று  GTC இணையதள வானொலியில்  வாசிக்கப்படும். இங்கு எழுதப்படும் கவிதைகளுக்கு பொருத்தமான பாடல்களோடு  சிறப்பான முறையில் தொகுப்பாளரால் தொகுத்து வழங்கப்படும். இதுவே கவிதையும்  கானமும் நிகழ்ச்சியாகும்.


இந்த நிகழ்ச்சி சிறப்பாக அமையும் பொருட்டு சில விதிமுறைகள் இங்கே குறிப்பிடப்படுகிறது. கவிதை பதிவிடுபவர்கள் இதனை மனதில் கொண்டு கவிதைகளை பதிவிடுமாறு அன்போடு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.


1. நீங்கள் பதிவிடும் கவிதைகள் உங்களின் எண்ணத்தில் அமைந்த சொந்த கவிதைகளாக இருத்தல் வேண்டும். சொந்தமான சிந்தனையில் அமைந்த முதல் 7 கவிதைகள் மட்டுமே வானொலி நிகழ்ச்சியில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.

2. உங்கள் கவிதைகள் 15 வரிகளுக்கு குறையாமலும் , 45 வரிகளுக்கு மிகாமல் இருக்க வேண்டும்.

3. இந்த பகுதியில் பின்னூட்டங்கள் (comments) இடுவதோ,பாராட்டு பதிவுகள் இடுவதோ கூடாது.

4. இங்கே  கவிதை பதிவதற்கு (துண்டு போட்டு)  முன்பதிவு செய்ய கூடாது.முழுமை செய்யப்பட்ட கவிதைகளை மட்டுமே பதிவு செய்ய வேண்டும்.

கவிதையும் கானமும்-075

இந்தவார கவிதை எழுத்துவற்கான  புகைப்படம்.

மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள கருத்துப்படம் (அல்லது) புகைப்படத்திற்கான உங்கள் கவிதைகளை எதிர்வரும் புதன்கிழமை இந்திய நேரம் இரவு 12 மணிக்கு முன்னதாக பதிவு செய்யும்படி அன்போடு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

இது உங்களின் சொந்த கவிதை முயற்சி. உங்கள் கவிதைகள் மென்மேலும்  மெருகுற முயற்சி செய்து எழுதுங்கள்.

[ChuttiGurl]

இக்கவிதையை துரோகியாகிய 'N' உனக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன்

😡 புன்னகைக்குப் பின்னால் மறைந்த முகம் 😡

நம்பிக்கைக்குரிய நண்பனைப் போல
என்னைப் பார்த்து நீ புன்னகைத்தாய்,
ஆனால் நம் பந்தம் முடிந்துவிட வேண்டும் என்று
மனதிற்குள் ரகசியமாக நினைத்திருந்தாய்.

என் இதயத்தைத் திறந்து வைத்தேன்,
உன்னை உண்மையாக நம்பினேன்,
ஆனால் அந்த வலி
உன்னிடமிருந்தே வரும் என்று
ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.

என் அருகில் நின்றாய்,
ஆனால் என் முதுகுக்குப் பின்னால் பேசினாய்,
நான் சொல்லாத வார்த்தைகளையும்
நான் சொன்னதாக மாற்றி,
பொய்யான கதைகளாகப் பரப்பினாய்.

நான் உன்னை ஒரு நண்பன் என்றேன்,
நீ உண்மையானவன் என்று நம்பினேன்,
ஆனால் உன் மறைந்த எண்ணங்கள்,
உன் மனதில் இருந்த உண்மையை வெளிப்படுத்தின.

ஒரு அந்நியனால் இவ்வளவு ஆழமாகக் காயப்படுத்த முடியாது,
ஏனெனில் அந்நியர்களிடம்
நாம் வைத்த நம்பிக்கைகளும்,
நிறைவேற்ற வேண்டிய வாக்குறுதிகளும் இல்லை.

ஆழமான காயங்கள் சில நேரங்களில்
நாம் நம்பியவர்களால்தான் ஏற்படுகின்றன,
நம் அருகில் இருந்து,
நம் வாழ்க்கையில் துணையாக இருந்தவர்களால்தான்.

நான் உனக்கு உண்மையையும் நம்பிக்கையையும் கொடுத்தேன்,
நீ பதிலாக பொய்களையே தந்தாய்.

நான் உனக்கு நட்பை அளித்தேன்,
நீயோ ஒரு போலியான முகமூடியை அணிந்திருந்தாய்.

என் பலவீனங்கள் அனைத்தையும் நீ அறிந்திருந்தாய்,
நான் எங்கு நிற்கிறேன் என்பதையும் நன்கு அறிந்திருந்தாய்.

ஆனால், நான் நம்பிக்கையுடன் உன்னிடம் பகிர்ந்தவற்றையே,
தீய நோக்கத்திற்காக நீ பயன்படுத்தினாய்.

உன் வார்த்தைகளால் நான் வீழ்ந்துவிடுவேன் என்று நினைத்தாய்,
ஆனால் அவை அனைத்தையும் கடந்து வந்தபோதுதான்,
நீ உண்மையில் யார் என்பதை
நான் தெளிவாக அறிந்துகொண்டேன்.

உன் துரோகத்தை என் சங்கிலியாகச் சுமக்க மாட்டேன்,
இந்த வலியிலிருந்து பாடம் கற்று,
இன்னும் புத்திசாலியாகவும், வலிமையாகவும்
உன்னை விட்டு விலகிச் செல்வேன்.

ஆனால் உன் துரோகத்தை
என்றென்றும் சுமந்து கொண்டிருக்க மாட்டேன்;
உன் செயல்கள் என் மனதை உடைத்துச் சிதறவும்
நான் ஒருபோதும் அனுமதிக்க மாட்டேன்.

சிலர் நம் வாழ்க்கையில்
பாடங்களாகவே வந்து செல்கிறார்கள்,
நம் இதயத்தை யாரிடமும் முழுமையாகத் திறப்பதற்கு முன்.

அதை இன்னும் கொஞ்சம் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும்
என்பதை அவர்கள் கற்றுத் தருகிறார்கள்.

உன் புன்னகையையும், உன் மறைந்திருக்கும் நாடகத்தையும் நீயே வைத்துக்கொள்,
இனி உன் பெயரைக்கூட அறிந்திருக்க வேண்டிய அவசியம் எனக்கில்லை.

ஒரு நண்பனை இழந்தேன்,
ஆனால் என் பாதையை நான் கண்டுகொண்டேன்…
அப்போதுதான் உணர்ந்தேன்,
துரோகம் என்பது எப்போதும் துரோகம்தான்.

துரோகம் செய்பவன் உண்மையான நண்பனாக இருக்க முடியாது…

சில நேரங்களில்,
விலகிச் செல்வதே
நாம் சொல்லக்கூடிய மிக வலிமையான வார்த்தையாகும். 😡

[AzhaGi]

🌸🎶 75வது வார “கவிதையும் கானமும்” 🎶🌸

வணக்கம்! 🙏

GTC FM-இல்   RIJIA அவர்களின் இனிமையான குரல் வளத்திலும்,
Coffee Boy அவர்களின் அற்புதமான கை வண்ணத்திலும்,
ஒவ்வொரு வாரமும் புதுமையும் இனிமையும் கலந்து,
நம் மனங்களை வருடி வரும் அழகிய நிகழ்ச்சி -
“கவிதையும் கானமும்” இன்று தனது 75வது வாரத்தில் அடியெடுத்து வைக்கிறது! 🥳🎉🎊

கவிதை வரிகளுக்கு குரல் கொடுத்து,
கானங்களுக்கு உயிர் கொடுத்து,
ஒவ்வொரு வாரமும் நம் உள்ளங்களில்
ஒரு இனிய நினைவாக பதிந்து வரும்
இந்த அழகிய பயணம் உண்மையிலேயே பாராட்டுக்குரியது. ❤️👏💐

இந்த இனிய நிகழ்ச்சி
இன்னும் பல நூறு வாரங்களை கடந்து,
ஆயிரம் இதயங்களைத் தொடர்ந்து வருடி,
மேலும் மேலும் சிறந்து விளங்க
என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்! 💐❤️

“கவிதையும் கானமும்”
இன்னும் பல மைல்கற்களை கடந்து
என்றென்றும் இனிமையாக ஒலிக்கட்டும்! 🎶✨

75வது வாரத்திற்கு இனிய வாழ்த்துக்கள்! 🥳🎉
RIJIA & Coffee Boy — Keep Rocking! ❤️🎶🎉🎉🎉


இந்த மகிழ்ச்சியான தருணத்தில்,
எனது கவிதையைத் தொடர்கிறேன்.


கைகோர்த்த நட்பு… காயமான நினைவு ❤️

சந்தித்தது சில நொடிகள்,
சேர்ந்தது சில நாட்கள்…
ஆனால் அந்த நட்பு மட்டும்
மனதில் நின்றது பல ஆண்டுகள்.

கைகோர்த்த அந்த நொடியில்
வார்த்தைகள் ஏதும் இல்லை…
ஆனால் அந்தக் கை சொன்னது-
“நான் இருக்கிறேன்”
என்ற நம்பிக்கையை…

சேர்ந்து சிரித்தோம்,
சேர்ந்து அழுதோம்,
சொல்ல முடியாத ரகசியங்களையும்
மனதோடு பகிர்ந்தோம்.

சின்னச் சின்ன சந்தோஷங்கள்,
நீண்ட நேரப் பேச்சுகள்,
யாரிடமும் சொல்லாத கதைகள்-
எல்லாம் நமக்குள் மட்டும்
பத்திரமாக இருந்த நாட்கள்…

நேற்று வரை
என் அருகில் நின்றவன்,
இன்று தூரத்தில் நின்று
என் கதையைப் பேசுகிறான்…

வலி தந்தது
நீ விலகியது அல்ல…
நம்பியவன்
நம்பிக்கையை உடைத்ததுதான்.

முன்னால் நீட்டிய கை
ஒருநாள் பின்னால்
காயப்படுத்தும் என்று
நான் நினைக்கவே இல்லை…

நட்பு என்பது
சேர்ந்து புகைப்படம் எடுப்பது அல்ல…
நாம் இல்லாத இடத்திலும்
நம்மைப் பற்றி நல்லதாகப் பேசுவது.

நட்பு என்பது
நம்மோடு சிரிப்பது மட்டும் அல்ல…
நாம் விழும்போது
யாரும் பார்க்காத நேரத்திலும்
கை கொடுத்து எழுப்புவது.

நான் உன்னை நம்பியது
என் தவறு அல்ல…
நீ அந்த நம்பிக்கைக்கு
தகுதியில்லாமல் போனதுதான்
என் வலி.

ஒருநாள்
நாம் மீண்டும் சந்தித்தாலும்,
முன்பிருந்த அந்த நெருக்கம்
திரும்பி வராமல் போகலாம்…
ஆனால் ஒருகாலத்தில்
உன்னை உண்மையாக நண்பனாக நேசித்த
என் மனதை மட்டும்
நான் குறை சொல்ல மாட்டேன்.

நீ கொடுத்த காயம்
என்னை கசப்பாக்கவில்லை…
மாறாக,
யாரை நம்ப வேண்டும்,
எவ்வளவு நம்ப வேண்டும்
என்பதை கற்றுக் கொடுத்தது.

சில உறவுகள்
முடிவடைவதற்காக வருவதில்லை…
நம்மை மாற்றுவதற்காக வருகின்றன.

சில நண்பர்கள்
நம் வாழ்க்கையில்
நீண்ட காலம் இருப்பார்கள்…
சிலர் சில காலமே இருப்பார்கள்…
ஆனால் இருவரும்
நம் வாழ்க்கையில் ஒரு தடம் விட்டுச் செல்வார்கள்.

நம் கைகள் பிரிந்தாலும்,
அந்தப் புகைப்படம் இருக்கும்…
அதில் சிரித்த முகங்களும் இருக்கும்…
ஆனால் அந்தச் சிரிப்புக்குப் பின்னால்
ஒரு உண்மையான நட்பும்,
ஒரு சொல்ல முடியாத காயமும் இருக்கும்.

காலம் கடந்து போகலாம்…
நினைவுகள் மங்கிப் போகலாம்…
ஆனால் ஒருகாலத்தில்
நான் உன்னை நம்பிய உண்மை
என் மனதில் மட்டும் இருக்கும்.

நான் இழந்தது ஒரு நண்பனை அல்ல…
நான் நம்பிய ஒரு உறவை.
நீ இழந்தது ஒரு நண்பனை அல்ல…
உன்னை உண்மையாக நம்பிய ஒரு இதயத்தை.

இனி வழிகள் வேறாகட்டும்…
பயணங்கள் வேறாகட்டும்…
நினைவுகள் மட்டும்
அமைதியாக நம்முடன் இருக்கட்டும்.

உன் மீது கோபம் இல்லை…
வெறுப்பும் இல்லை…
ஒரு சிறிய வருத்தம் மட்டும்-
உண்மையான நட்பை
நாம் இருவரும் காப்பாற்ற முடியவில்லை.

காலம் சொல்லித் தந்த பாடம்-

முன்னால் சிரிப்பவன் நண்பன் அல்ல…
நம் பின்னாலும்
அதே அன்போடு நிற்பவன்தான்
உண்மையான நண்பன்.

கைகள் இணைந்த அந்த நொடி
ஒரு புகைப்படமாகி விட்டாலும்,
அந்த நொடி தந்த நம்பிக்கை
என்றென்றும் ஒரு பாடமாக இருக்கும்… ❤️



வாழ்த்துக்களுடன்,
உங்கள் அழகி

[MDU]

🎙️ GTC FM-இல்…
கவிதையும் கானமும்… 🎶🌹

RIJIA அவர்களின் இனிமையான குரல் வளத்திலும்,
Coffee Boy அவர்களின் அழகிய கை வண்ணத்திலும்,
ஒவ்வொரு வாரமும் புதுமையான படைப்புகளோடு
மனதை வருடும் நிகழ்ச்சியாக மலர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
நம் “கவிதையும் கானமும்”…

கவிதை பேசும் போது…
காதுகள் ரசிக்கின்றன…
கானம் ஒலிக்கும் போது…
இதயம் இசைக்கின்றது…
இரண்டும் இணையும் போது…
நினைவுகள் அழகான கவிதையாகின்றன…! ❤️🎶

வாரங்கள் நகர்ந்தாலும்,
வாசகர்களின் ரசனை குறையவில்லை…
மாறாக, ஒவ்வொரு வாரமும்
புதிய சிந்தனைகளோடும்,
புதிய உணர்வுகளோடும்
நம்மைத் தேடி வருகிறது இந்தப் படைப்பு.

இன்று…
75வது வாரத்தில் அடியெடுத்து வைக்கும்
“கவிதையும் கானமும்” நிகழ்ச்சிக்கு
என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்! 🎉💐

RIJIA அவர்களின் குரல் வளமும்,
Coffee Boy அவர்களின் படைப்பாற்றலும்
இன்னும் பல நூறு வாரங்கள்
GTC FM-இல் தொடர்ந்து ஒலிக்கட்டும்…
பல புதிய கவிதைகளையும்,
இனிமையான கானங்களையும்
நம் இதயங்களுக்கு பரிசாகத் தரட்டும்…! 🎧❤️

75வது வாரம் என்பது
ஒரு எண்ணிக்கை மட்டுமல்ல…
75 வாரங்களாகச் சேர்த்த
அன்பு, உழைப்பு, ரசனை, நினைவுகளின்
அழகான பயணம்…! 🌹

இந்த இனிய தருணத்தில்,
“கவிதையும் கானமும்” நிகழ்ச்சி
மேன்மேலும் வளர்ந்து,
GTC FM-இன் மகுடத்தில்
மற்றுமொரு அழகிய முத்தாக
திகழ வேண்டும் என்று வாழ்த்தி…

எனது கவிதையைத் தொடர்கிறேன்… ✍️🌹

🎙️ “கவிதையும் கானமும்…”
கவிதை பிறக்கும் இடம்…
கானம் உயிர் பெறும் இடம்…
இதயங்கள் இணையும் இடம்…
GTC FM-இன் இனிய நிகழ்ச்சி…! ❤️🎶

💐 75வது வார நல்வாழ்த்துக்கள்! 💐


ஒரு கை மகிழ்ச்சியைப் பகிர வந்திருக்கலாம்.
மற்றொரு கை தன் மனதுக்குள் மறைத்திருக்கும்
ஆயிரம் வலிகளை மறைத்தபடி
சிரித்துக் கொண்டிருக்கலாம்.

சில கைகள் நம்மைத் தூக்கிப் பிடிக்கும்,
சில கைகள் நாம் விழும்போது தாங்கும்,
சில கைகள் நம்முடன் சேர்ந்து அழும்,
அதுதான் உண்மையான உறவு.

ஆனால்.

நம்முடன் நின்று
நம் கைகளைப் பிடித்தபடியே,
நாம் திரும்பியதும்
நம் முதுகில் குத்தும் கைகளும் உண்டு.

முகத்தில் புன்னகை.
வார்த்தையில் பாசம்.
கைகளில் நட்பு,
ஆனால் மனதிற்குள் மட்டும்
நம்மை வீழ்த்தும் எண்ணம்.

முன்னால் நின்று
நான் உன் நண்பன் என்று சொல்வதைவிட,
நம் பின்னால் நின்றும் இவன் நன்றாக இருக்க வேண்டும்,
என்று நினைப்பவன்தான்
உண்மையான நண்பன்,

நாம் நம்பியவன்
நம்மை காயப்படுத்தும்போது
வலி காயத்தில் வராது.
நம்பிக்கையின் உடைந்த சத்தத்தில்தான் வரும்.

முதுகில் விழும் குத்து
ஒருமுறை மட்டுமே வலிக்கும்,
ஆனால் இவன் இப்படிச் செய்வானா?
என்ற நினைவு ஒவ்வொரு நாளும் குத்திக்கொண்டே இருக்கும்,

ஆனால் நினைவில் வைத்துக்கொள்.

உன் முதுகில் குத்தியவன்
உன்னை அழிக்கவில்லை,
அவன் உனக்குள் இருந்த
அளவில்லாத நம்பிக்கையை மட்டும்
ஒருமுறை உடைத்திருக்கிறான்,

அதனால் இனி
எல்லோரிடமும் பகை வேண்டாம்,
எல்லோரிடமும் சந்தேகமும் வேண்டாம்,

யார் கைகொடுக்கிறார்கள் என்று மட்டும் பார்க்காதே,
யார் நீ இல்லாத நேரத்திலும்
உனக்காக நிற்கிறார்கள் என்று பார்.

ஏனென்றால்.

கைகுலுக்குவது பலர்,
கைகொடுத்து உயர்த்துவது சிலர்,
கை விட்டுவிடாமல் இருப்பவர்கள் மிகச் சிலர்.

முகத்திற்கு முன்னால்
நண்பனாக இருப்பவனைவிட,
முதுகுக்குப் பின்னாலும்
உன் மரியாதையை காப்பவனே
உண்மையான மனிதன்.

நம்மை காயப்படுத்தியவர்களை
வெறுப்பதில் வாழ்க்கையை வீணாக்க வேண்டாம்,
அவர்களை விட உயர்ந்து நின்று,
நான் இன்னும் நல்லவனாகத்தான் இருக்கிறேன்”
என்று நிரூபிப்பதே
அவர்களுக்கு நாம் கொடுக்கும்
மிகப்பெரிய பதில்.

முன்னால் கைகொடு.
பின்னால் துணை நில்.
நம்பிக்கை கொடுத்தால்
அதை உயிராய் காப்பாற்று.

ஏனென்றால்.

ஒரு கைகுலுக்கல் ஒரு நொடி மட்டுமே.
ஆனால் அந்தக் கைக்குள் பதிந்த நம்பிக்கை,
ஒரு வாழ்நாள் முழுவதும்
இதயத்தில் ஒலிக்கும் இசை போல
அழகாய் நிலைத்திருக்கும்.

[Misty Sky]

"சாதனையின் சிகரமாய் எழுபத்தைந்தாவது அத்தியாயத்தின் வைர சாதனைச் சுடர் (DIAMOND JUBILEE EPISODE 75) இந்த கவிதையும் கானமும் நிகழ்ச்சியின் வெற்றிப் பயணம் மென்மேலும் தொடர என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்💜💜 இந்த நிகழ்ச்சியை தன் அருமையான மற்றும் இனிமையான குரல் வளத்தால் நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கிக் கொண்டிருக்கும் RiJiA(Coordinator) அவர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்💜💜
கவிதையும் கானமும் குழுவிற்கும் மற்றும் RiJiA & Coffee BoY-க்கும் என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்💜💜

"முன்னால் வேஷமும்"
"பின்னால் துரோகமும்"

"உண்மை நட்பின் நற்சொல்லும், நயத்தின் மொழியும், வெளிப்படை வாழ்வினிலே விந்தை செய்திடும்"
"ஆனால், துரோகியின் அகத்தின் அழுக்கும், வஞ்சகச் சூழ்ச்சியும், வஞ்சனை மனிதனின் நிஜத்தினை காட்டிடும்"
"முகத்தின் முன்னே புன்னகை சிந்தி கை குலுக்கும் போலி உறவு"
"முதுகின் பின்னே கத்தியை ஏந்தி கொன்று குவிக்கும் துரோகத்தின் வரவு"

"நட்பெனும் பெயரில் நடிக்கும் வேடங்கள்"
"நம்பிக்கையை சிதைக்கும் வஞ்சகப் பாடங்கள்"
"அன்பின் வடிவில் ஆடிய நாடகங்கள்"
"இறுதியில் எனக்குத் தந்ததே வேதனைக் காயங்கள்"
"முகத்தில் மின்னும் கள்ளப் புன்னகை"
"முதுகின் பின்னே ஆடும் வஞ்சகத்தின் மெய்"
"நட்பின் போர்வையில் மறைந்திருக்கும் பொய்"

"நேருக்கு நேரே புன்னகை பூக்கும்,
நெஞ்சுக்குள்ளே நஞ்சம் இருக்கும்"
"நட்பின் பெயரால் கைகளைக் கோர்த்து, முதுகின் பின்னே கத்தியைப் பாய்க்கும்"
"வெளிப்படையாகக் கை குலுக்கி நலம் பாராட்டிட, வெளிச்சத்தில் உண்மையான அன்பு திகழுமோ?"
"பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் கொடியவரின் கரத்தில், உயிரென நட்பாய் பிணைந்த கைகள் பிரிந்து, வெட்டும் கத்தியாய் நிகழுமோ?"

"சொல்லில் இனிக்கும் நயத்தின் மொழி"
"செல்லும் வழியில் பறித்து வைக்கும் குழி"
"நம்பிய மனதை நிழலாய் தொடர்ந்து, வஞ்சகம் செய்வதே துரோகத்தின் வழி"
"நட்பாய் பேசி நம்மை வீழ்த்தத் துடிப்பார்"
"அன்பின் போர்வையை போட்டுக் கொண்டு வஞ்சகத்தை ஒளித்து வைப்பார்"
"கண்ணைக் காட்டி, கண்ணியம் பேசி நண்பனாய் நாடகம் நடிப்பார்"
"அன்பின் முகமூடி அணிந்து அருகில் இருந்தே ஆழம் பார்ப்பார்"
"உண்மை நட்பின் அடையாளம் இன்றி முதுகில் குத்தியே மகிழ்ந்து நிற்பார்"

"துரோகத்தின் விஷக் காற்று வீசினாலும், என் கொள்கையின் விழுதுகள் அசையாது"
"சூழ்ச்சியின் அலைகள் என்னை மோதினாலும், என் லட்சியக் கோட்டை சிதையாது"
"வஞ்சகம் கொண்டு பின்னப்படும் மாய வலை"
"துரோகம் இழைக்கும் வஞ்சகத்தின் கலை"
"சூழ்ச்சிகள் சூழினும் என்றும் தளராது என் நிலை"
"என் வெற்றியே நான் கம்பீரமாய் நிற்கும் இமயமலை"
"காயப்பட்ட என் இதயம் சுமந்த வலி, வஞ்சகச் சுவரை உடைத்ததுவே என் நம்பிக்கையின் உளி"

"வஞ்சகம் என்னைச் சூழ்ந்தாலும் நான் வீழேன்"
"நெஞ்சில் துணிவோடு என் வைராக்கியம் என்றும் குறையேன்"
"துரோகம் என்பது முடிவு அல்ல, என் வெற்றியின் தொடக்கம்"
"என் பாதைக்கு நானே ராஜா"
"என் லட்சியமே என் வெற்றிக்கு சாட்சி"
"என் வெற்றிப் பயணம் என்றும் தொடர்ந்திடும்"
"வஞ்சகரின் சதி வீழ்ந்து அழிந்திடும்"
"என் கவிதையின் ஒவ்வொரு வரியும்,
என் வெற்றியின் கம்பீர சாட்சியாய் ஒலித்திடும்"

"நற்பண்பான நட்பிற்கு மட்டுமே என் இதயத்தில் இடம்"
"துரோகிகள் கொண்ட வஞ்சனை செய்வோருக்கு என் வாழ்வில் துளியும் இல்லை இடம்"
"வேஷங்கள் கலைந்து உண்மை வெளிப்படும் நாளில், துரோகிகள் நிற்பார்கள் தன் சொந்தப் பிழையில்"
"இந்த வலிகள் தந்த வீரமே, என் வெற்றியின் பேரொளி"
"இந்த வலிகள் என் பலவீனம் அல்ல, என் உண்மையான பலம்"
"என் காயங்கள், அவை என் வெற்றியின் சின்னங்கள்"
"மீண்டும் மீண்டும் எழுகிறேன், பிரகாசிக்கிறேன், என் வாழ்க்கையை என் வழியில் கம்பீரமாய் வாழ்கிறேன்"

"துரோகத்தின் நஞ்சு என்னை தீண்டிடாது"
"சூழ்ச்சியின் வலையும் என்னை வீழ்த்திடாது"
"இனி வரும் காலங்களில் துரோகம் செய்யும் உறவுகளும், நட்புகளும் என்னை விட்டு விலகட்டும்"
"துரோகமில்லா உறவுகளும், நட்புகளும் அமையட்டும்"
"என் வாழ்வின் புதிய வெளிச்சம் மலரட்டும்"
"வஞ்சகரின் பொய் முகம் திரையிட்டு மறையட்டும்"
"என் உண்மைத்தன்மை என்றும் ஒளிரட்டும்"
"வஞ்சகம் பேசும் உதடுகள் உறையட்டும்"
"என் மன உறுதி என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்"
"பல வேடிக்கை மனிதரைப் போலே நான் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ"🔥🔥🔥

"வீரமிக்க வலிமையோடு முடிக்கின்றேன்!!!
இப்படிக்கு,
உங்கள் MISTY SKY 💜💜

[Thavasi]

*துரோகத்தின் கத்தியும்… அக்காவின் கரமும்…*💌


முகத்தில் சிரித்தவர்கள்
முதுகில் கத்தி வைத்தார்கள்…
அவர்கள் கைகளில்
ரோஜாவைக் கண்டேன்;
அதன் இதழ்களுக்குள்
முள் மறைந்திருப்பதை
தாமதமாகத்தான் அறிந்தேன்…
சில துரோகங்கள்
காயங்களைத் தருவதில்லை…
காயங்களைப் பற்றிய
நினைவுகளையே தருகின்றன.
ஒருவன் கத்தியால் குத்தினால்
காயம் ஆறும்…
ஆனால் நம்பிக்கையால் குத்தப்பட்டால்
காலம் கடந்தும்
மனம் ரணம் ஆகும்…

நாம் நிழல் என்று நினைத்த சிலர்,
வெயில் வந்தபோது
நம்மை விட்டு விலகியவர்கள்…..🥺

நாம் உயிர் என்று நினைத்த சிலர்,
நம் கண்ணீரைப் பார்த்தும்
கண்களை மூடியவர்கள்…🥹

நாம் நம்பிக்கை வைத்து
திறந்த கதவுகளில்தான்
சிலர் திருடனாய் நுழைந்தார்கள்…🥹

துரோகம் செய்தவனை
காலம் தண்டிக்குமா என்று தெரியாது…
ஆனால்,
அவனை நம்பிய ஒருவனின்
நம்பிக்கையை மீண்டும் பிறக்கச் செய்வது
அவ்வளவு எளிதல்ல…
அந்த நேரத்தில்
உலகமே அந்நியமாகத் தெரியும்…
உறவுகள் எல்லாம் கேள்விக்குறியாகும்…
சிரிப்புகள் கூட சந்தேகமாகும்…🥹🤷🏻‍♂️

என்னைச் சுற்றி
மனிதர்கள் இருந்தார்கள்…
ஆனால் என் வலியைப் புரிந்துகொள்ள
*ஒரு மனித இதயம் மட்டும் இருந்தது—*

அது என் அக்காவின் இதயம்...❤️‍🩹

நான் பேசாத வார்த்தைகளையும்
என் கண்களில் வாசித்தவள்…🥰

நான் மறைத்த கண்ணீரையும்
என் மௌனத்தில் கண்டவள்…🥰

உலகம் என்னை
தவறாகப் புரிந்துகொண்டபோது,
என்னைப் புரிந்துகொள்ள
எந்த விளக்கமும் கேட்காதவள்—🥰

துரோகிகள்
என் முதுகில் கத்தியால்
குத்தினார்கள்
அக்காவின் அன்போ
அந்தக் காயத்தின் மீது
தன் கரத்தால் தடவி
ஒரு வாழ்க்கையையே எழுதிவிட்டது…🥰
உலகம் என்னிடமிருந்து
நம்பிக்கையைப் பறித்தபோது,
அவள் மட்டும்
என் கையைப் பிடித்து—
“மனிதர்களை வெறுக்காதே…
உன்னை காயப்படுத்தியவர்களால்
உன் நல்ல மனதை
கொன்றுவிடாதே…”
என்றாள்.
அந்த வார்த்தை
வார்த்தையல்ல…
இருட்டில் தொலைந்தவனுக்கு
தூரத்தில் தெரியும் விளக்கு…
வறண்ட மண்ணுக்கு
முதல் மழைத்துளி…
உடைந்த இதயத்திற்கு
அம்மாவின் மடி போல—
அக்காவின் அன்பு.🥰

உலகம் எனக்கு
துரோகத்தைப் பரிசாகக் கொடுத்தாலும்,
என் அக்கா எனக்கு
அன்பை கவசமாகக் கொடுத்திருக்கிறாள்.
அதனால் தான்…
முதுகில் குத்திய கத்தியை
நான் மறக்கவில்லை…
ஆனால்,
அந்த காயத்தின் மீது
அன்பாகத் தடவிய
அக்காவின் கையை மட்டும்
என்றென்றும் மறக்க மாட்டேன்… ❤️🫂......

Tq all frds இப்படிக்கு உங்கள் அன்புள்ள....தவசி🖤

[YaazhVeena]

துரோகத்தின் நிழல்

முகமூடி அணிந்த முகங்கள் பல கண்டேன்.....
முகத்தினில் சிரிப்பும், மனத்தினில் வாளும் கண்டேன்....
கைகோர்த்து நடந்தவன், கையில் கத்தி வைத்தான்...
கண்ணோடு பேசினவன், கணக்கோடு பார்த்தான்....

நெஞ்சத்தைத் திறந்து நெருக்கத்தை வளர்த்தோம்..
நிழலெனத் தொடர்ந்து நிஜங்களைப் பகிர்ந்தோம்..
நம்பிக்கை கொடுத்து நட்பென்று நினைத்தோம்...
நட்பென வந்தவன் நஞ்சென்று உணர்ந்தோம்...

பாம்பொன்று புன்னகைத்தால் பாசமென்று நம்பாதே...
பட்டு போலப் பேசினாலும் பாம்பின் நஞ்சை மறந்திடாதே..
நெளிந்து வரும் நாகத்தின் நயத்தைப் போற்றாதே..
நெஞ்சுக்குள் நஞ்சேந்தும் நட்பினை ஏற்றாதே...

பொய்மையின் பாதையிலே, பெருமை என்றும் நிலைத்திடுமோ??
துரோகத்தின் நிழலிலே, தூய்மை வந்து மலர்ந்திடுமோ?
வாளினால் விழுந்த காயம், காலம் வந்து ஆற்றிடுமே......
வார்த்தையால் விழுந்த காயம்,வாழ்நாள் முழுதும் வாட்டிடுமே........

மலர்ந்த முகம் கண்டாலும், மனம் இனி மயங்காதே,...
முதுகிலே குத்திய கைகள், மறந்தாலும் மறையாதே....
நட்பெனும் பெயர் சூடினாலும், நம்பிக்கை இனி இல்லையே....
நிழலெனத் தொடர்ந்தாலும், நெருக்கம் இனி இல்லையே....

கண்ணாடித் துண்டுகள் காலடியில் சிதற,,,,,
கடந்த காலக் காட்சிகள் கண்முன்னே மிதக்க,,,,
ஒட்டிடலாம் கண்ணாடி , ஒட்டுமா நம்பிக்கை
உடைந்த நெஞ்சம் சேருமோ, உண்மையற்ற உறவில்?

முன்னால் மலர்ந்த முகமே, முதுகிலே குத்தியதே,
மெல்ல வளர்ந்த நட்புமே, மறுபக்கம் நஞ்சானதே.....
நட்பெனும் பெயர் சூடினாலும்,  நம்பிக்கை இனி இல்லையே....
நிழலெனத் தொடர்ந்தாலும், நெருக்கம் இனி இல்லையே!!!!!!!

கோபம் கொழுந்தாய் நெஞ்சினிலே : கனலாக எரியட்டும்.....
கொடுத்த வலியின் சுவடுகள்: காலத்திற்குப் பாடமாகட்டும்....
வெறுப்பு பிறந்ததல்ல : வஞ்சகத்தின் விளைவு அது,......
விதைத்த வினை ஒருநாளில், விளைவாக வந்து நிற்குமே!!!!!!

[Wings]

நான் நம்பிய கை
நான் நட்பைத் தேடவில்லை—
தனிமையோடு பழகி,
என் உலகம் எனக்குள்ளே
அமைதியாக இருந்த நேரம் அது.
அப்போதுதான்
ஒரு கை என்னைத் தேடி வந்தது.
‘நட்பு’ என்று அறிமுகமாகி,
மெதுவாக
என் மனதின் கதவுகளைத் தட்டியது.
முதலில் நம்பவில்லை.
கேள்விகள் கேட்டேன்,
தயங்கி நின்றேன்—
பழைய காயங்கள்
புதிய உறவுகளைக் கூட
பயப்படச் செய்யும்.
ஆனால் சில நட்புகள்
பதில் சொல்லி நம்பிக்கையைப் பெறுவதில்லை;
இருந்துகொண்டே
நம்பிக்கையை வளர்க்கின்றன.
சிரிப்புகளில்,
சின்னக் குறும்புகளில்,
சொல்லாமல் புரிந்துகொண்ட தருணங்களில்,
என் பயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
பின்வாங்கியது.
நான் நம்பிக்கையைத் திறந்தேன்.
என் காயங்களை அறியாத கை
மருந்தாக இருக்கலாம்;
ஆனால் என் காயங்களை அறிந்த கை
மருந்தாக இருந்தது
எனக்கு ஒரு அதிசயம்.
அதனால்தான்
அந்தக் கையை
நான் சந்தேகிக்கவில்லை.
என் கதையை
நான் நம்பிக்கையோடு சொன்னேன்.
ஆனால்,
நான் சொல்லாத இடங்களில்
என் கதை பேசப்பட்டது.
நானும் சொல்லியிருக்கலாம்.
உன் பக்கங்களையும்
உலகத்தின் முன்
திறந்திருக்கலாம்.
ஆனால் அமைதியைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.
ஏனென்றால்,
நம்பிக்கையைக் காப்பது
அது நமக்குத் திரும்பி வரும்
என்ற உறுதியால் அல்ல—
அது நம் கைகளில்
ஒப்படைக்கப்பட்டதனால்.
நீ அறிந்த என் பயங்களை
நீ மறக்கவில்லை.
என்னை எங்கு காயப்படுத்தலாம் என்று
தெரியாமல் நீ இருக்கவில்லை.
அதுதான்
இந்த வலியின் ஆழம்.
ஒரு அந்நியன் தரும் காயம்
உடலில் மட்டும் இருக்கலாம்;
நம்மை அறிந்தவன் தரும் காயம்
நம்பிக்கையின் மீதே
பதிந்துவிடும்.
அதன் பிறகு
ஒரு கை நீளும்போதெல்லாம்
மனம் முதலில்
அதைப் பிடிப்பதில்லை—
அதன் பின்னால்
ஒரு நிழல் இருக்கிறதா என்று
பார்க்கிறது.
பல வருடங்கள் கடந்தாலும்
சில நினைவுகள்
பழைய காயங்களைப் போல அல்ல…
மறந்து போன வலி அல்ல;
மறக்க முடியாத
ஒரு கேள்வி.
“நான் இவ்வளவு நம்பிய கை,
என்னை இவ்வளவு நன்றாக அறிந்தும்
என்னை எப்படிக் காயப்படுத்த முடிந்தது?”
நட்பை இழந்த வலி
ஒருநாள் குறைந்துவிடலாம்.
ஆனால்,
நட்புக்குள் வைத்திருந்த
நம்பிக்கையை இழந்த வலி—
அது ஒவ்வொரு புதிய நட்பிலும்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
நம்மோடு நடந்து வரும்.