Recent Posts11
கவிதையும் கானமும் / Re: கவிதையும் கானமும்-069
« Last post by Wings on June 11, 2026, 04:29:46 pm »he Love That Never Lets Go ❤️
One of your hands held my little finger,
The other held my sister’s hand.
Between those two hands, Appa,
You were our entire world.
The paths we walked with you under the evening sun
Were not just roads;
Today, they are a beautiful garden blooming with memories.
More than the world you showed us,
The smile that lit up your face when you said, "Look over there..."
Is still my favorite memory.
While the world chased after treasures,
You just smiled and proudly said,
"Both my treasures are right here at home."
When we laughed, your eyes brightened.
When we were happy, that became your happiness.
You were the hands that taught me how to ride a bicycl
You were the courage that caught and lifted me when I fell.
Even when I made mistakes, you didn't judge;
You were the love that only asked, Are you okay
On days when my marks were low,
You chose to give me chocolates instead of anger.
When the world judged and measured me,
You were the eyes that saw me simply as, a kid
Beyond grades, beyond wins and losses,
You were the very first heart to love me just for who I am.
Even when I bowed my head in failure,
You were the shadow standing faithfully by my side.
Like an umbrella before the rain,
Like a light before the darkness,
Like strength before fear...
You were the constant reassurance always by my side.
Time moved on, and we grew up.
But to this day, you are our strength.
Tomorrow, even if old age slows your steps,
And time takes away a bit of your strength,
The hands that once supported us—we will hold them today.
You, who stood as our strength back then—we will stand as your strength tomorrow.
Because...
No matter how far life takes me,
The moment I walk by your side,
I am still your little girl.
A love that never lets go...
An affection that never fades...
An endless protection...
That is you, Appa❤️
❤️ கை விடாத பந்தம் ❤️
ஒரு கையில் என் சிறு விரல்...
மறு கையில் தமக்கையின் கை...
அந்த இரு கைகளுக்கும் இடையில்,
எங்கள் உலகமாய் நீங்கள்தான் இருந்தீர்கள் அப்பா...
அந்திமாலை கதிரவன் கீழ்,
உங்களுடன் நடந்த பாதைகள் எல்லாம்
வழி மட்டும் அல்ல...
இன்று நினைவுகலால் பூத்த அழகான தோட்டம்...
நீங்கள் காட்டிய உலகத்தை விட,
“அங்கு பார்” என்று கூறிய பொழுது
உங்கள் முகத்தில் மலர்ந்த சிரிப்புதான்
இன்னும் என் மனதிர்கு பிடித்த அழகிய நினைவு...
உலகம் பொக்கிஷங்களைத் நாங்கள் தேடி அலைந்த பொழுது
நீங்கள் மட்டும் சிரித்துக்கொண்டு,
“என் பொக்கிஷம் இரண்டும் வீட்டில்தான் இருக்கு...”
என்று பெருமையாய் சொன்னீர்கள்...
நாங்கள் சிரித்த போது,
உங்கள் கண்கள் மலர்ந்தது...
எங்களின் சந்தோஷமே உங்களின் ஆனந்தமாக இருந்தது...
சைக்கிள் ஓட்டக் கற்றுக் கொடுத்த உங்களின் கரங்கள் ..
விழுந்தால் தூக்கி எழுப்பிய தைரியம் உங்கள் கரங்களும், கற்று கொடுத்த தைரியமுமே...
தவறு செய்த போதும் குறை காணாமல்,
“நீ நல்லா இருக்கியா?” என்று கேட்ட தங்களின் அக்கறை அதிகம்....
மதிப்பெண் குறைந்த நாட்களிலும்,
கோபத்தை விட இனிப்பை நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்த முறை ...
உலகம் என்னை அளவீடு செய்த போதும்,
“என் மகள்...” என்று மட்டும் பார்த்த உங்கள் கண்கள் ...
மதிப்பெண்களைத் தாண்டி,
வெற்றி தோல்விகளைத் தாண்டி,
என்னை நானாக நேசித்த முதல் இதயம் நீங்கள்...
தோல்வியில் நான் தலை குனிந்த போதும்,
நம்பிக்கையாய் என் பக்கம் நின்ற நிழல் நீங்கள்...
மழை வரும் முன் குடை போல...
இருள் வரும் முன் ஒளி போல...
பயம் வரும் முன் பலமாய்...
எப்போதும் என் பக்கம் நின்ற உங்களின் உறுதி ...
காலம் நகர்ந்தது...
நாங்கள் வளர்ந்தோம்...
ஆனால் இன்று வரை,
நீங்கள்தான் எங்கள் பலம்...
நாளை வயது உங்கள் நடையை மெதுவாக்கினாலும்,
காலம் உங்கள் பலத்தை கொஞ்சம் குறைத்தாலும்,
அன்று எங்களைத் தாங்கிய கைகளை,
இன்று நாங்கள் தாங்குவோம்...
அன்று எங்களுக்கு பலமாய் நின்ற நீங்கள்,
நாளை உங்கள் பலமாய் நாங்கள்...
ஏனென்றால்...
வாழ்க்கை என்னை எவ்வளவு தூரம் கொண்டு சென்றாலும்,
உங்கள் பக்கத்தில் நடக்கும் போது மட்டும்,
நான் இன்னும் உங்கள் செல்ல மகள்தான்...
கை விடாத அன்பு...
குறையாத பாசம்...
முடிவில்லாத பாதுகாப்பு...
அதுதான் அப்பா... ❤️
One of your hands held my little finger,
The other held my sister’s hand.
Between those two hands, Appa,
You were our entire world.
The paths we walked with you under the evening sun
Were not just roads;
Today, they are a beautiful garden blooming with memories.
More than the world you showed us,
The smile that lit up your face when you said, "Look over there..."
Is still my favorite memory.
While the world chased after treasures,
You just smiled and proudly said,
"Both my treasures are right here at home."
When we laughed, your eyes brightened.
When we were happy, that became your happiness.
You were the hands that taught me how to ride a bicycl
You were the courage that caught and lifted me when I fell.
Even when I made mistakes, you didn't judge;
You were the love that only asked, Are you okay
On days when my marks were low,
You chose to give me chocolates instead of anger.
When the world judged and measured me,
You were the eyes that saw me simply as, a kid
Beyond grades, beyond wins and losses,
You were the very first heart to love me just for who I am.
Even when I bowed my head in failure,
You were the shadow standing faithfully by my side.
Like an umbrella before the rain,
Like a light before the darkness,
Like strength before fear...
You were the constant reassurance always by my side.
Time moved on, and we grew up.
But to this day, you are our strength.
Tomorrow, even if old age slows your steps,
And time takes away a bit of your strength,
The hands that once supported us—we will hold them today.
You, who stood as our strength back then—we will stand as your strength tomorrow.
Because...
No matter how far life takes me,
The moment I walk by your side,
I am still your little girl.
A love that never lets go...
An affection that never fades...
An endless protection...
That is you, Appa❤️
❤️ கை விடாத பந்தம் ❤️
ஒரு கையில் என் சிறு விரல்...
மறு கையில் தமக்கையின் கை...
அந்த இரு கைகளுக்கும் இடையில்,
எங்கள் உலகமாய் நீங்கள்தான் இருந்தீர்கள் அப்பா...
அந்திமாலை கதிரவன் கீழ்,
உங்களுடன் நடந்த பாதைகள் எல்லாம்
வழி மட்டும் அல்ல...
இன்று நினைவுகலால் பூத்த அழகான தோட்டம்...
நீங்கள் காட்டிய உலகத்தை விட,
“அங்கு பார்” என்று கூறிய பொழுது
உங்கள் முகத்தில் மலர்ந்த சிரிப்புதான்
இன்னும் என் மனதிர்கு பிடித்த அழகிய நினைவு...
உலகம் பொக்கிஷங்களைத் நாங்கள் தேடி அலைந்த பொழுது
நீங்கள் மட்டும் சிரித்துக்கொண்டு,
“என் பொக்கிஷம் இரண்டும் வீட்டில்தான் இருக்கு...”
என்று பெருமையாய் சொன்னீர்கள்...
நாங்கள் சிரித்த போது,
உங்கள் கண்கள் மலர்ந்தது...
எங்களின் சந்தோஷமே உங்களின் ஆனந்தமாக இருந்தது...
சைக்கிள் ஓட்டக் கற்றுக் கொடுத்த உங்களின் கரங்கள் ..
விழுந்தால் தூக்கி எழுப்பிய தைரியம் உங்கள் கரங்களும், கற்று கொடுத்த தைரியமுமே...
தவறு செய்த போதும் குறை காணாமல்,
“நீ நல்லா இருக்கியா?” என்று கேட்ட தங்களின் அக்கறை அதிகம்....
மதிப்பெண் குறைந்த நாட்களிலும்,
கோபத்தை விட இனிப்பை நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்த முறை ...
உலகம் என்னை அளவீடு செய்த போதும்,
“என் மகள்...” என்று மட்டும் பார்த்த உங்கள் கண்கள் ...
மதிப்பெண்களைத் தாண்டி,
வெற்றி தோல்விகளைத் தாண்டி,
என்னை நானாக நேசித்த முதல் இதயம் நீங்கள்...
தோல்வியில் நான் தலை குனிந்த போதும்,
நம்பிக்கையாய் என் பக்கம் நின்ற நிழல் நீங்கள்...
மழை வரும் முன் குடை போல...
இருள் வரும் முன் ஒளி போல...
பயம் வரும் முன் பலமாய்...
எப்போதும் என் பக்கம் நின்ற உங்களின் உறுதி ...
காலம் நகர்ந்தது...
நாங்கள் வளர்ந்தோம்...
ஆனால் இன்று வரை,
நீங்கள்தான் எங்கள் பலம்...
நாளை வயது உங்கள் நடையை மெதுவாக்கினாலும்,
காலம் உங்கள் பலத்தை கொஞ்சம் குறைத்தாலும்,
அன்று எங்களைத் தாங்கிய கைகளை,
இன்று நாங்கள் தாங்குவோம்...
அன்று எங்களுக்கு பலமாய் நின்ற நீங்கள்,
நாளை உங்கள் பலமாய் நாங்கள்...
ஏனென்றால்...
வாழ்க்கை என்னை எவ்வளவு தூரம் கொண்டு சென்றாலும்,
உங்கள் பக்கத்தில் நடக்கும் போது மட்டும்,
நான் இன்னும் உங்கள் செல்ல மகள்தான்...
கை விடாத அன்பு...
குறையாத பாசம்...
முடிவில்லாத பாதுகாப்பு...
அதுதான் அப்பா... ❤️
