1
கவிதையும் கானமும் / Re: கவிதையும் கானமும்-074
« on: September 15, 2026, 05:15:19 pm »
என் இதயம் ஒரு கண்ணாடி!
அது உடைந்ததே உன் முன்னாடி!
என் வாழ்வில் நீ ஒளியாய் தெரிந்தாய்!
நானோ!
அதனால், உன்னை செதுக்கும் ஒளியாய்
திரிந்தேன்!
உன்னை பார்க்கும் போதெல்லாம்
முக்காலமும் மறந்தேன்!
நான் புதிதாய் பிறந்தேன்!
புரியாத புதிர்,
உன் விழிகள்,
அதை அறிய முயன்றதால்,
என் மீது விழுந்தது
பல பழிகள்!
உன்னை விட அழகாய் யாரையும்
எனக்கு தெரியவில்லை,
உன் அருகில் நெருங்கும் போதெல்லாம்
தலைகால் புரியவில்லை!
உன்னை பற்றிய என்எண்ணங்களால்
உனக்கு தலைகணம் குறையவில்லை!
உன்னை விட என்னிடம் நிறைகளும்
தெரியவில்லை!
நம்மை பற்றிய எண்ணங்களை நம் வயதும்
அறியாது!
நான்!
பிறந்தேன் தனியாக!
உன்னை நினைத்தேன் வாழ்க்கை
துணையாக!
ஆனால்,
என் வாழ்வில் வந்தாய் வினையாக!
உன்னை பற்றிய எண்ணங்களால்
தவிக்கிறேன், வெயிலில் உருகும்
பனியாக!
மறவாது உன்னை என் நெஞ்சம்!
உன் மனதினில் ஏனடி இவ்வளவு கஞ்சம்!
இனி நான் எங்கு சென்று அடைவேன் தஞ்சம்!.
உன்னைப் பற்றி சொல்ல என்னிடம் இல்லை
பஞ்சம்!
ஆதனால்,
நீயும் என் வாழ்வை நினைத்து பார்
கொஞ்சம்!
நீ இல்லையென்றால் கல்லறையில்
அடைவேன் மஞ்சம்!
என்னை என்னாலே புரிந்து கொள்ள
முடியாது!
அதனால்,
நீ சொல்லாமல் என் குறைகளும் எனக்கு
தெரியாது.
உன் மௌனம் கலைந்ததால் கண்ணாடி
போல் உடைந்தது என் மனது!
உன் முகத்தினில் விழிக்க முடியாமல்
தவிக்குது தினம் தினம் அழுது !
அது உடைந்ததே உன் முன்னாடி!
என் வாழ்வில் நீ ஒளியாய் தெரிந்தாய்!
நானோ!
அதனால், உன்னை செதுக்கும் ஒளியாய்
திரிந்தேன்!
உன்னை பார்க்கும் போதெல்லாம்
முக்காலமும் மறந்தேன்!
நான் புதிதாய் பிறந்தேன்!
புரியாத புதிர்,
உன் விழிகள்,
அதை அறிய முயன்றதால்,
என் மீது விழுந்தது
பல பழிகள்!
உன்னை விட அழகாய் யாரையும்
எனக்கு தெரியவில்லை,
உன் அருகில் நெருங்கும் போதெல்லாம்
தலைகால் புரியவில்லை!
உன்னை பற்றிய என்எண்ணங்களால்
உனக்கு தலைகணம் குறையவில்லை!
உன்னை விட என்னிடம் நிறைகளும்
தெரியவில்லை!
நம்மை பற்றிய எண்ணங்களை நம் வயதும்
அறியாது!
நான்!
பிறந்தேன் தனியாக!
உன்னை நினைத்தேன் வாழ்க்கை
துணையாக!
ஆனால்,
என் வாழ்வில் வந்தாய் வினையாக!
உன்னை பற்றிய எண்ணங்களால்
தவிக்கிறேன், வெயிலில் உருகும்
பனியாக!
மறவாது உன்னை என் நெஞ்சம்!
உன் மனதினில் ஏனடி இவ்வளவு கஞ்சம்!
இனி நான் எங்கு சென்று அடைவேன் தஞ்சம்!.
உன்னைப் பற்றி சொல்ல என்னிடம் இல்லை
பஞ்சம்!
ஆதனால்,
நீயும் என் வாழ்வை நினைத்து பார்
கொஞ்சம்!
நீ இல்லையென்றால் கல்லறையில்
அடைவேன் மஞ்சம்!
என்னை என்னாலே புரிந்து கொள்ள
முடியாது!
அதனால்,
நீ சொல்லாமல் என் குறைகளும் எனக்கு
தெரியாது.
உன் மௌனம் கலைந்ததால் கண்ணாடி
போல் உடைந்தது என் மனது!
உன் முகத்தினில் விழிக்க முடியாமல்
தவிக்குது தினம் தினம் அழுது !
