3
« on: October 06, 2026, 11:25:41 am »
*துரோகத்தின் கத்தியும்… அக்காவின் கரமும்…*💌
முகத்தில் சிரித்தவர்கள்
முதுகில் கத்தி வைத்தார்கள்…
அவர்கள் கைகளில்
ரோஜாவைக் கண்டேன்;
அதன் இதழ்களுக்குள்
முள் மறைந்திருப்பதை
தாமதமாகத்தான் அறிந்தேன்…
சில துரோகங்கள்
காயங்களைத் தருவதில்லை…
காயங்களைப் பற்றிய
நினைவுகளையே தருகின்றன.
ஒருவன் கத்தியால் குத்தினால்
காயம் ஆறும்…
ஆனால் நம்பிக்கையால் குத்தப்பட்டால்
காலம் கடந்தும்
மனம் ரணம் ஆகும்…
நாம் நிழல் என்று நினைத்த சிலர்,
வெயில் வந்தபோது
நம்மை விட்டு விலகியவர்கள்…..🥺
நாம் உயிர் என்று நினைத்த சிலர்,
நம் கண்ணீரைப் பார்த்தும்
கண்களை மூடியவர்கள்…🥹
நாம் நம்பிக்கை வைத்து
திறந்த கதவுகளில்தான்
சிலர் திருடனாய் நுழைந்தார்கள்…🥹
துரோகம் செய்தவனை
காலம் தண்டிக்குமா என்று தெரியாது…
ஆனால்,
அவனை நம்பிய ஒருவனின்
நம்பிக்கையை மீண்டும் பிறக்கச் செய்வது
அவ்வளவு எளிதல்ல…
அந்த நேரத்தில்
உலகமே அந்நியமாகத் தெரியும்…
உறவுகள் எல்லாம் கேள்விக்குறியாகும்…
சிரிப்புகள் கூட சந்தேகமாகும்…🥹🤷🏻♂️
என்னைச் சுற்றி
மனிதர்கள் இருந்தார்கள்…
ஆனால் என் வலியைப் புரிந்துகொள்ள
*ஒரு மனித இதயம் மட்டும் இருந்தது—*
அது என் அக்காவின் இதயம்...❤️🩹
நான் பேசாத வார்த்தைகளையும்
என் கண்களில் வாசித்தவள்…🥰
நான் மறைத்த கண்ணீரையும்
என் மௌனத்தில் கண்டவள்…🥰
உலகம் என்னை
தவறாகப் புரிந்துகொண்டபோது,
என்னைப் புரிந்துகொள்ள
எந்த விளக்கமும் கேட்காதவள்—🥰
துரோகிகள்
என் முதுகில் கத்தியால்
குத்தினார்கள்
அக்காவின் அன்போ
அந்தக் காயத்தின் மீது
தன் கரத்தால் தடவி
ஒரு வாழ்க்கையையே எழுதிவிட்டது…🥰
உலகம் என்னிடமிருந்து
நம்பிக்கையைப் பறித்தபோது,
அவள் மட்டும்
என் கையைப் பிடித்து—
“மனிதர்களை வெறுக்காதே…
உன்னை காயப்படுத்தியவர்களால்
உன் நல்ல மனதை
கொன்றுவிடாதே…”
என்றாள்.
அந்த வார்த்தை
வார்த்தையல்ல…
இருட்டில் தொலைந்தவனுக்கு
தூரத்தில் தெரியும் விளக்கு…
வறண்ட மண்ணுக்கு
முதல் மழைத்துளி…
உடைந்த இதயத்திற்கு
அம்மாவின் மடி போல—
அக்காவின் அன்பு.🥰
உலகம் எனக்கு
துரோகத்தைப் பரிசாகக் கொடுத்தாலும்,
என் அக்கா எனக்கு
அன்பை கவசமாகக் கொடுத்திருக்கிறாள்.
அதனால் தான்…
முதுகில் குத்திய கத்தியை
நான் மறக்கவில்லை…
ஆனால்,
அந்த காயத்தின் மீது
அன்பாகத் தடவிய
அக்காவின் கையை மட்டும்
என்றென்றும் மறக்க மாட்டேன்… ❤️🫂......
Tq all frds இப்படிக்கு உங்கள் அன்புள்ள....தவசி🖤