1
கவிதையும் கானமும் / Re: கவிதையும் கானமும்-073
« on: August 25, 2026, 08:02:41 am »
சுரங்கள் சுமந்த மருந்து 🎶❤️
மாத்திரை திறந்த அந்த நொடியிலே
மௌனங்கள் ராகமாய் மலர்ந்தது,
மெல்லிசை மீட்டும் மாயச்சிறகில்
மனமோ வானில் பறந்தது....
சிவந்த உணர்வின் சுடரொளி வந்து
சோகத்தின் நிழலைச் சுட்டது,
நீல வானின் நிம்மதி வந்து
நெஞ்சினில் பூவாய் மலர்ந்தது...
மாத்திரை திறந்த மாய நொடியே
நாதங்கள் சிறகுகள் விரித்தது,
மனத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம்
இசைமழை வந்து நிறைந்தது!
வலியின் வழியில் விழுந்த கண்ணீர்
வரியாய் இன்று மாறியது,
வருத்தம் கொண்ட மனக்கதவும்
ராகம் கேட்டு திறந்தது.
மருந்தென்று நினைத்தேன் —
மந்திரமாக மாறியது,
மனதைத் தொட்ட இசைத்துளியே
மறுபிறவி தந்தது!
ஒவ்வொரு சுரமும் ஒளிமாத்திரை,
உயிருக்கு ஊற்றாய் சேர்ந்தது,
ஒவ்வொரு தாளமும் தாய்க்கரம் போல்
உள்ளத்தைத் தாலாட்டியது.
காதில் விழுந்த கானம் ஒன்று
கவலைகளைக் களவாடியது,
காயம் பட்ட இதயத்திற்குள்
கனவுகளை விதைத்தது.
இருளில் இருந்த என் உள்ளமெல்லாம்
இசையால் இன்பம் கண்டது,
இமைக்கும் நேரம் இசையாய் மாறி,
இதயம் பூவாய் மலர்ந்தது.
உடலின் நோய்க்கு மருந்து உண்டு,
உள்ளத்தின் நோய்க்கு என்ன உண்டு?
உடைந்த மனதை ஒன்றாய் சேர்க்கும்
உயிர்மருந்தாய் இசை உண்டு!
எத்தனை நாளாய் ஏங்கி நின்ற
எண்ணங்கள் எல்லாம் உருகியது,
ஒரே ஒரு ராகம் போதுமே —
உடைந்த மனமும் உயிர்த்திடவே!
மாத்திரை தீரும் நேரம் உண்டு,
மருந்தும் தீர்ந்து போகலாம்,
மனதில் பதிந்த கானம் ஒன்று
மறையாமல் என்றும் வாழலாம்!
வாழ்க்கை எனும் வழிப்பயணத்தில்
வலிகள் ஆயிரம் வந்தாலும்,
வானம் போல விரிந்த இசை
வழித்துணையாய் நிற்கும் நாளெல்லாம்!
இயற்கை தந்த இனிய மருந்து —
இசை எனும் அந்த மாத்திரை,
இதயம் இருக்கும் வரையிலுமே
இன்பம் தரும் உயிர்மாத்திரை!
மாத்திரை திறந்த அந்த நொடியிலே
மௌனங்கள் ராகமாய் மலர்ந்தது,
மெல்லிசை மீட்டும் மாயச்சிறகில்
மனமோ வானில் பறந்தது....
சிவந்த உணர்வின் சுடரொளி வந்து
சோகத்தின் நிழலைச் சுட்டது,
நீல வானின் நிம்மதி வந்து
நெஞ்சினில் பூவாய் மலர்ந்தது...
மாத்திரை திறந்த மாய நொடியே
நாதங்கள் சிறகுகள் விரித்தது,
மனத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம்
இசைமழை வந்து நிறைந்தது!
வலியின் வழியில் விழுந்த கண்ணீர்
வரியாய் இன்று மாறியது,
வருத்தம் கொண்ட மனக்கதவும்
ராகம் கேட்டு திறந்தது.
மருந்தென்று நினைத்தேன் —
மந்திரமாக மாறியது,
மனதைத் தொட்ட இசைத்துளியே
மறுபிறவி தந்தது!
ஒவ்வொரு சுரமும் ஒளிமாத்திரை,
உயிருக்கு ஊற்றாய் சேர்ந்தது,
ஒவ்வொரு தாளமும் தாய்க்கரம் போல்
உள்ளத்தைத் தாலாட்டியது.
காதில் விழுந்த கானம் ஒன்று
கவலைகளைக் களவாடியது,
காயம் பட்ட இதயத்திற்குள்
கனவுகளை விதைத்தது.
இருளில் இருந்த என் உள்ளமெல்லாம்
இசையால் இன்பம் கண்டது,
இமைக்கும் நேரம் இசையாய் மாறி,
இதயம் பூவாய் மலர்ந்தது.
உடலின் நோய்க்கு மருந்து உண்டு,
உள்ளத்தின் நோய்க்கு என்ன உண்டு?
உடைந்த மனதை ஒன்றாய் சேர்க்கும்
உயிர்மருந்தாய் இசை உண்டு!
எத்தனை நாளாய் ஏங்கி நின்ற
எண்ணங்கள் எல்லாம் உருகியது,
ஒரே ஒரு ராகம் போதுமே —
உடைந்த மனமும் உயிர்த்திடவே!
மாத்திரை தீரும் நேரம் உண்டு,
மருந்தும் தீர்ந்து போகலாம்,
மனதில் பதிந்த கானம் ஒன்று
மறையாமல் என்றும் வாழலாம்!
வாழ்க்கை எனும் வழிப்பயணத்தில்
வலிகள் ஆயிரம் வந்தாலும்,
வானம் போல விரிந்த இசை
வழித்துணையாய் நிற்கும் நாளெல்லாம்!
இயற்கை தந்த இனிய மருந்து —
இசை எனும் அந்த மாத்திரை,
இதயம் இருக்கும் வரையிலுமே
இன்பம் தரும் உயிர்மாத்திரை!
