Show Posts
1
கவிதையும் கானமும் / Re: கவிதையும் கானமும்-076
« on: October 28, 2026, 02:04:34 pm »
இயற்கையின் தீபம்
அழகான குடும்பம் ஆனந்தம் பொங்கும் சுடரொளி வீசும் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் சந்தோஷம் பேசும்
மனைவியின் கட்டை விரல் மெட்டி,அப்பாவின் கழுத்து துண்டு, அம்மாவின் கை வளையல் குழந்தையின் சிரிப்பு இவை எல்லாமே ஆனந்தம் தரக்கூடியது தான் எனக்கு ஆனால் இவை அனைத்தையும் கடந்து வாழக்கூடிய மனநிலையும் எனக்கு இருக்கு
கொஞ்சம் தெளிவாக சொல்லப்போனால் என்ன விட இந்த உலகத்தில் எதையும் விரும்பியவனும் இருக்க முடியாது என்னை விட எதுவும் வேண்டாம் என்று ஒதுக்குபவனும் இருக்க முடியாது
ஆனந்தம் பொங்க தான் இந்த உலகத்திற்கு நாம் வந்தோம் அன்பில் கொஞ்சம் பொங்குவோமே என் அன்பு இறக்கத்தில் சேரும் அதுவே மற்றவர் கண்ணுக்கு அது எனக்கான துக்கமாய் தெரியும்
சமூகத்திற்கு எதிராக இருக்கும் எதிரியை எதிர்க்க நான் தயங்கியதில்லை அதற்கு தடையாய் என் குடும்ப இருக்க நான் விடுவதில்லை
இந்த கவிதையின் நோக்கம் இன்று கவிதைக்கான புகைப்படத்தில் விளக்கு ஒளி வீசுவது போல எல்லோரின் உள்ளத்திலும் நல்லெண்ணங்கள் வீச வேண்டும்
என் வாழ்க்கை முழுக்க ஆன்மீகம் சேர்ந்ததுதான் அந்த ஆன்மிகத்தோடு குடும்பமாய் நான் வாழ வேண்டும் அதுவே என் இலக்கு. இப்பொழுது எனக்கானவள் என்னிடம் இல்லாததால் எனக்கு வருத்தம் அதைவிட மிகப்பெரிய வருத்தம் அப்படி ஒருவர் இந்த உலகில் இருக்கிறாளா என்று தெரியாது தான்
அவள் கையில் குத்து விளக்கு ஏற்றி சிவப்பு நிற புடவை அணிந்து நடந்து வரவேண்டும் அவள் எல்லா சூழ்நிலையிலும் தன்னை தயார்படுத்திக் கொள்ளும் ஒருவராக இருக்க வேண்டும் காட்டில் வாழவும் வீட்டு மாளிகையில் வாழவும் அவள் அந்த இடத்தோடு பொருந்தி போக வேண்டும் அவள் இயற்கையோடு மென்மையாக இணைந்து போறவளாக இருக்க வேண்டும் அதேபோல் அந்த இயற்கை சீற்றத்திற்கு ஈடு கொடுக்கும் அளவிற்கு வலிமை உள்ளவளாக ஆக இருக்க வேண்டும்
அவளுக்குள் ஆதியும் இருக்க வேண்டும் அந்தமும் இருக்க வேண்டும்
இப்படிப்பட்டவளோடு பண்டிகையை கொண்டாடினால் பண்டிகை வெளியில் மட்டும் இருக்காது மனதிற்குள் இருக்கும்
அடுத்து யாரு என் பையனோ பொண்ணு அவர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் கோபத்தில் தீக்குழும்பா இருக்க வேண்டும் பாசத்திலும் இரக்கத்திலும் பணியாய் உருக வேண்டும் வீரத்தில் வேலனாய் இருக்க வேண்டும் விவேகத்தில் விசுவாமித்திரராக இருக்க வேண்டும் சத்தியத்தில் தர்மனாய் இருக்க வேண்டும் தவறானவர்கள் எதிர்த்தால் எமனாய் இருக்க வேண்டும் மொத்தத்திலும் ரத்தத்திலும் இறைவனை கலந்திருக்க வேண்டும்.
இப்படி எல்லாம் எதிர்பார்க்கும் என்னையும் என்னை பெற்ற பெற்றோரின் பற்றி நான் சொல்லத் தேவையில்லை. மொத்தத்தில் எல்லா நன்மையும் தீமையும் தெரிந்து தீமையில் விழாத வராய் இருக்க வேண்டும் நன்மை செய்வதில் திளைப்பவராய் இருக்க வேண்டும்.
இப்படிப்பட்டவர்களோடு எங்கள் குடும்பத்தின் பாசம் எப்படி இருக்கும் யோசித்துப் பாருங்கள் அந்த ஆகாயமே மண்ணுக்கு வரும் இந்த மண்ணே ஆகாயத்திற்கு செல்லும் அப்படி இருக்கும் எங்களின் குடும்பத்தின் பாசமும் சமூகத்தின் மீது நாங்கள் வைத்திருக்கும் பற்றும் பின்பு நாங்கள் விளக்கு ஏற்றி மகிழ்வதோடு மட்டுமில்லாமல் எங்களை விலக்காய் பாவித்து ஊரே மகிழும் எங்கள் நற் செயல்களினால்.
ஆனந்தம் பொங்கும் குடும்பம்,அன்பு பொங்கும் நெஞ்சம்,கொஞ்சி பேசவும் கெஞ்சி பேசவும் ஆசைப்படும் மனது,ஒருவர் மீது ஒருவர் தலை சாய்த்து உறங்க நினைக்கும் உறவு, பண்டிகையில் தீ ஒளி வீசும் எங்கள் நெஞ்சங்களில் என்றும் தீராத காதல் பேசும்.
அழகான குடும்பம் ஆனந்தம் பொங்கும் சுடரொளி வீசும் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் சந்தோஷம் பேசும்
மனைவியின் கட்டை விரல் மெட்டி,அப்பாவின் கழுத்து துண்டு, அம்மாவின் கை வளையல் குழந்தையின் சிரிப்பு இவை எல்லாமே ஆனந்தம் தரக்கூடியது தான் எனக்கு ஆனால் இவை அனைத்தையும் கடந்து வாழக்கூடிய மனநிலையும் எனக்கு இருக்கு
கொஞ்சம் தெளிவாக சொல்லப்போனால் என்ன விட இந்த உலகத்தில் எதையும் விரும்பியவனும் இருக்க முடியாது என்னை விட எதுவும் வேண்டாம் என்று ஒதுக்குபவனும் இருக்க முடியாது
ஆனந்தம் பொங்க தான் இந்த உலகத்திற்கு நாம் வந்தோம் அன்பில் கொஞ்சம் பொங்குவோமே என் அன்பு இறக்கத்தில் சேரும் அதுவே மற்றவர் கண்ணுக்கு அது எனக்கான துக்கமாய் தெரியும்
சமூகத்திற்கு எதிராக இருக்கும் எதிரியை எதிர்க்க நான் தயங்கியதில்லை அதற்கு தடையாய் என் குடும்ப இருக்க நான் விடுவதில்லை
இந்த கவிதையின் நோக்கம் இன்று கவிதைக்கான புகைப்படத்தில் விளக்கு ஒளி வீசுவது போல எல்லோரின் உள்ளத்திலும் நல்லெண்ணங்கள் வீச வேண்டும்
என் வாழ்க்கை முழுக்க ஆன்மீகம் சேர்ந்ததுதான் அந்த ஆன்மிகத்தோடு குடும்பமாய் நான் வாழ வேண்டும் அதுவே என் இலக்கு. இப்பொழுது எனக்கானவள் என்னிடம் இல்லாததால் எனக்கு வருத்தம் அதைவிட மிகப்பெரிய வருத்தம் அப்படி ஒருவர் இந்த உலகில் இருக்கிறாளா என்று தெரியாது தான்
அவள் கையில் குத்து விளக்கு ஏற்றி சிவப்பு நிற புடவை அணிந்து நடந்து வரவேண்டும் அவள் எல்லா சூழ்நிலையிலும் தன்னை தயார்படுத்திக் கொள்ளும் ஒருவராக இருக்க வேண்டும் காட்டில் வாழவும் வீட்டு மாளிகையில் வாழவும் அவள் அந்த இடத்தோடு பொருந்தி போக வேண்டும் அவள் இயற்கையோடு மென்மையாக இணைந்து போறவளாக இருக்க வேண்டும் அதேபோல் அந்த இயற்கை சீற்றத்திற்கு ஈடு கொடுக்கும் அளவிற்கு வலிமை உள்ளவளாக ஆக இருக்க வேண்டும்
அவளுக்குள் ஆதியும் இருக்க வேண்டும் அந்தமும் இருக்க வேண்டும்
இப்படிப்பட்டவளோடு பண்டிகையை கொண்டாடினால் பண்டிகை வெளியில் மட்டும் இருக்காது மனதிற்குள் இருக்கும்
அடுத்து யாரு என் பையனோ பொண்ணு அவர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் கோபத்தில் தீக்குழும்பா இருக்க வேண்டும் பாசத்திலும் இரக்கத்திலும் பணியாய் உருக வேண்டும் வீரத்தில் வேலனாய் இருக்க வேண்டும் விவேகத்தில் விசுவாமித்திரராக இருக்க வேண்டும் சத்தியத்தில் தர்மனாய் இருக்க வேண்டும் தவறானவர்கள் எதிர்த்தால் எமனாய் இருக்க வேண்டும் மொத்தத்திலும் ரத்தத்திலும் இறைவனை கலந்திருக்க வேண்டும்.
இப்படி எல்லாம் எதிர்பார்க்கும் என்னையும் என்னை பெற்ற பெற்றோரின் பற்றி நான் சொல்லத் தேவையில்லை. மொத்தத்தில் எல்லா நன்மையும் தீமையும் தெரிந்து தீமையில் விழாத வராய் இருக்க வேண்டும் நன்மை செய்வதில் திளைப்பவராய் இருக்க வேண்டும்.
இப்படிப்பட்டவர்களோடு எங்கள் குடும்பத்தின் பாசம் எப்படி இருக்கும் யோசித்துப் பாருங்கள் அந்த ஆகாயமே மண்ணுக்கு வரும் இந்த மண்ணே ஆகாயத்திற்கு செல்லும் அப்படி இருக்கும் எங்களின் குடும்பத்தின் பாசமும் சமூகத்தின் மீது நாங்கள் வைத்திருக்கும் பற்றும் பின்பு நாங்கள் விளக்கு ஏற்றி மகிழ்வதோடு மட்டுமில்லாமல் எங்களை விலக்காய் பாவித்து ஊரே மகிழும் எங்கள் நற் செயல்களினால்.
ஆனந்தம் பொங்கும் குடும்பம்,அன்பு பொங்கும் நெஞ்சம்,கொஞ்சி பேசவும் கெஞ்சி பேசவும் ஆசைப்படும் மனது,ஒருவர் மீது ஒருவர் தலை சாய்த்து உறங்க நினைக்கும் உறவு, பண்டிகையில் தீ ஒளி வீசும் எங்கள் நெஞ்சங்களில் என்றும் தீராத காதல் பேசும்.