1
கவிதையும் கானமும் / Re: கவிதையும் கானமும்-068
« on: May 19, 2026, 09:57:21 am »
அந்நாளின் நினைவுகளை நான் மறக்க முயன்றாலும்
மழை வந்துவிட்டால்
உன் முகம் மீண்டும் என் மனதில் பூத்துவிடுகிறது
இன்று வரை
பேருந்தின் ஜன்னல் ஓரம் பார்த்தாலே
என் இதயம் தானாகவே
அந்த மழைநாளுக்கு திரும்பிச் செல்கிறது
அன்று நீ அருகில் அமர்ந்திருந்த அந்த நொடியில்
நான் உணர்ந்த அமைதி
என் வாழ்க்கையில் வேறு எங்கும் கிடைக்கவில்லை
மழை வெளியே பொழிந்துகொண்டிருந்தது,
ஆனால் என் உள்ளத்தில்
காதல் மெதுவாக மலர்ந்துகொண்டிருந்தது
நீ சிரித்த ஒவ்வொரு முறையும்
என் இதயத்தின் இருண்ட மூலைகளில் கூட
ஒளி பரவியது
உன் கண்களில் இருந்த அந்த மென்மையான பார்வை
என்னை வார்த்தைகள் இல்லாமல் காதலிக்க வைத்தது
அன்று முதல்
என் கனவுகளுக்கெல்லாம்
உன் முகமே முகவரியாக மாறிவிட்டது
பேருந்து ஒவ்வொரு நிறுத்தத்தையும் கடந்து சென்றபோது
நேரம் நகர்ந்தது
ஆனால் என் மனம் மட்டும்
உன் அருகிலிருந்த அந்த நொடியிலேயே நின்றுவிட்டது
உன் கூந்தலில் நனைந்த மழைத்துளிகள்
இப்போது கூட என் நினைவுகளில்
முத்தாக மின்னிக்கொண்டிருக்கிறது
நீ கண்ணாடி வழியே வெளியே பார்த்தபோது
நான் அமைதியாக
உன் முகத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
ஏனெனில்,
அந்த ஒரு முகத்தில் தான்
என் உலகம் முழுவதும் இருந்தது
நீ பேசாமல் இருந்த அமைதியில்கூட
என் இதயத்துக்கு புரியும்
ஒரு இனிய காதல் இருந்தது
அந்த இரவு முடிந்த பிறகும்
உன்னோடு தொடங்கிய என் நினைவுகள் மட்டும்
இன்னும் முடிவடையவில்லை
இப்போது வரும் ஒவ்வொரு மழை இரவிலும்
ஜன்னல் அருகே நின்று
வானத்தை பார்த்துக்கொண்டே
ஒரே ஆசையை மட்டும் நினைக்கிறேன்
மீண்டும் ஒருநாள்
அதே மழை
அதே பேருந்து
அதே ஜன்னல் ஓரம்
அதே நீ
என் அருகில் வந்து அமர வேண்டும் என்று ❤️
மழை வந்துவிட்டால்
உன் முகம் மீண்டும் என் மனதில் பூத்துவிடுகிறது
இன்று வரை
பேருந்தின் ஜன்னல் ஓரம் பார்த்தாலே
என் இதயம் தானாகவே
அந்த மழைநாளுக்கு திரும்பிச் செல்கிறது
அன்று நீ அருகில் அமர்ந்திருந்த அந்த நொடியில்
நான் உணர்ந்த அமைதி
என் வாழ்க்கையில் வேறு எங்கும் கிடைக்கவில்லை
மழை வெளியே பொழிந்துகொண்டிருந்தது,
ஆனால் என் உள்ளத்தில்
காதல் மெதுவாக மலர்ந்துகொண்டிருந்தது
நீ சிரித்த ஒவ்வொரு முறையும்
என் இதயத்தின் இருண்ட மூலைகளில் கூட
ஒளி பரவியது
உன் கண்களில் இருந்த அந்த மென்மையான பார்வை
என்னை வார்த்தைகள் இல்லாமல் காதலிக்க வைத்தது
அன்று முதல்
என் கனவுகளுக்கெல்லாம்
உன் முகமே முகவரியாக மாறிவிட்டது
பேருந்து ஒவ்வொரு நிறுத்தத்தையும் கடந்து சென்றபோது
நேரம் நகர்ந்தது
ஆனால் என் மனம் மட்டும்
உன் அருகிலிருந்த அந்த நொடியிலேயே நின்றுவிட்டது
உன் கூந்தலில் நனைந்த மழைத்துளிகள்
இப்போது கூட என் நினைவுகளில்
முத்தாக மின்னிக்கொண்டிருக்கிறது
நீ கண்ணாடி வழியே வெளியே பார்த்தபோது
நான் அமைதியாக
உன் முகத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
ஏனெனில்,
அந்த ஒரு முகத்தில் தான்
என் உலகம் முழுவதும் இருந்தது
நீ பேசாமல் இருந்த அமைதியில்கூட
என் இதயத்துக்கு புரியும்
ஒரு இனிய காதல் இருந்தது
அந்த இரவு முடிந்த பிறகும்
உன்னோடு தொடங்கிய என் நினைவுகள் மட்டும்
இன்னும் முடிவடையவில்லை
இப்போது வரும் ஒவ்வொரு மழை இரவிலும்
ஜன்னல் அருகே நின்று
வானத்தை பார்த்துக்கொண்டே
ஒரே ஆசையை மட்டும் நினைக்கிறேன்
மீண்டும் ஒருநாள்
அதே மழை
அதே பேருந்து
அதே ஜன்னல் ஓரம்
அதே நீ
என் அருகில் வந்து அமர வேண்டும் என்று ❤️
