2
« on: September 15, 2026, 09:50:30 pm »
கண்ணாடி இதயம்..
இதயம் என்பது வெறும் துடிப்பை மட்டும் கொண்டதல்ல; நாம் நேசிக்கும் மனிதர்களுக்கான ஓர் இல்லமும் கூட. அந்த இதயத்திற்குள் தாயின் அன்பும், தந்தையின் அக்கறையும், நண்பர்களின் பாசமும் நிறைந்திருக்கின்றன.
ஒரு தாய் கேட்கும் சாப்பிட்டாயா? என்ற கேள்வி வெறும் கேள்வியல்ல. நாம் பசியுடன் இருக்கக் கூடாது என்ற அவளது இதயத்தின் குரல் அது. தந்தை கேட்கும் நலமாக இருக்கிறாயா? என்ற சில வார்த்தைகளுக்குள், அவர் வெளிப்படுத்தத் தயங்கும் அளவற்ற அன்பு மறைந்திருக்கிறது.
உடன்பிறந்தவர்களுடன் ஏற்படும் சிறு சண்டைகள், சிறிது நேரத்தில் மறைந்துவிடும் கோபங்கள்
மீண்டும் ஒன்றாக அமர்ந்து சிரிக்கும்போது, அந்த வீடு முழுவதும் மகிழ்ச்சியால் நிறைகிறது.
ஒரு குழந்தையின் பிஞ்சு விரல்கள் நம் கைகளைப் பற்றிக்கொள்ளும் அந்த நொடியில், நாள் முழுவதும் நாம் சுமந்த களைப்பெல்லாம் கரைந்துபோகிறது.
ஒரு நண்பர் கேட்கும் என்ன ஆச்சு? என்ற வார்த்தை, நம் இதயத்தின் கதவைத் திறக்கக்கூடும். சொல்லு
நான் கேட்கிறேன் என்ற அன்பான வார்த்தைகள், நெஞ்சுக்குள் அடக்கி வைத்திருந்த கண்ணீரை வெளியே வரச் செய்யலாம்.
நாம் ஒருபோதும் நேரில் சந்தித்திராத நண்பர்களும் இருக்கிறார்கள். திரையின் மறுபுறம் மலர்ந்த பாசப் பந்தங்களும் இருக்கின்றன. இன்று உன்னைப் பார்க்கவே இல்லையே
என்ற ஒரு செய்திக்குப் பின்னாலும், நம்மைத் தேடும் ஓர் இதயம் இருக்கிறது.
சாப்பிட்டாயா?
நலமாக இருக்கிறாயா?
வேலை முடித்துவிட்டாயா?
சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்தாயா?
சாதாரணமாகத் தோன்றும் இந்தக் கேள்விகள், தனிமையில் இருப்பவர்களுக்கு ஆறுதலைத் தருகின்றன. தொலைதூரத்தில் வாழ்பவர்களுக்கு, அவை சொந்த வீட்டிலிருந்து வரும் அன்புக் கடிதங்களைப் போன்றவை.
ஆனால், கண்ணாடியைப் போன்ற இதயம் ஒரு கடுமையான வார்த்தையால் கூட உடைந்துவிடலாம். வெளியில் புன்னகை மலர்ந்திருந்தாலும், உள்ளுக்குள் கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருக்கலாம்.
நான் சும்மாதான் சொன்னேன்
விளையாட்டுக்காகத்தான் பேசினேன் என்று நாம் எளிதாக மறந்துவிடலாம். ஆனால், அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஒருவர், அன்று இரவு முழுவதும் உறக்கமின்றித் தவித்திருக்கலாம்.
எனவே, பேசுவதற்கு முன் சற்று சிந்தியுங்கள். ஒருவரின் மௌனத்திற்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது என்று கேளுங்கள். எல்லோரையும் சிரிக்க வைக்கும் ஒருவருக்கும், ஒருநாள் ஆறுதல் தேவைப்படலாம்.
சிறிது நேரம் உங்கள் தாயின் அருகில் அமருங்கள். உங்கள் தந்தையின் கதைகளைப் பொறுமையாகக் கேளுங்கள். உங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் நண்பர்களுக்கும் உங்கள் நேரத்தில் ஓர் இடம் கொடுங்கள்.
உடைந்த இதயத்திடம் வெறுமனே மறந்துவிடு என்று சொல்லாதீர்கள். அதற்குப் பதிலாக, நான் இருக்கிறேன்
நீ என்னிடம் பேசலாம் என்று சொல்லுங்கள். அன்புடன் அருகில் இருங்கள்.
ஒருநாள், பழைய உரையாடல்களைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, நம் கண்கள் கண்ணீரால் நிறையலாம். சாப்பிட்டாயா? என்று கேட்ட அந்தக் குரலை மீண்டும் கேட்க நம் இதயம் ஏங்கலாம்.
அந்த நாளுக்காகக் காத்திருக்காதீர்கள். இன்றே அவர்களை அழைத்துப் பேசுங்கள். உங்கள் இதயத்தில் இருக்கும் அன்பை, இன்றே அவர்களிடம் சொல்லுங்கள்.
இதயத்தில் ஏற்பட்ட விரிசல்கள் ஒருபோதும் முழுமையாக மறையாமல் இருக்கலாம். ஆனால், அவற்றை நாம் தனியாகச் சுமக்க வேண்டியதில்லை.
குடும்பமும் நண்பர்களும் நம் கைகளைப் பற்றிக்கொள்ளும்போது, உடைந்த இதயம்கூட மீண்டும் அமைதியாகத் துடிக்கத் தொடங்கும். The gtc poetry program was lovely A Special thanks to RJ Rijia for her wonderful presentation style Which made the program even more special looking forward to move lovely programs tq gtc
Show Posts