« Last post by Thavasi on November 09, 2026, 11:27:34 am »
🖤*கடைக்குட்டி சிங்கம்*🖤
ஒரு காலத்தில் எங்கள் வீட்டு வாசலில் பட்டாசுக் காகிதங்கள் பூத்துக் கிடந்தன…
வெடித்த சரவெடிகளின் சத்தத்தில் எங்கள் சந்தோஷங்கள் சிறகடித்தன…
பூச்சட்டிகளின் வெளிச்சத்தில் எங்கள் ஏழ்மைகூட அழகாகத் தெரிந்தது!
இன்று அதே வாசல்… அதே மண்… அதே வானம்…
ஆனால் பட்டாசுக் காகிதங்கள் இல்லை… காற்று மட்டும் தனிமையைச் சுமந்து செல்கிறது!
அன்று வாசலில் காகிதங்கள் சிதறின…
இன்று வாழ்க்கையில் கனவுகள் சிதறுகின்றன…
அன்று வெடித்தது பட்டாசு… இன்று வெடிக்காமல் எரிவது மனசு!
ஒரு காலத்தில் எங்கள் வீடு உறவுகளின் உறைவிடம்…
உதவி தேடி வந்தவர்களுக்கெல்லாம் உணவளித்த அன்பின் அட்சயப் பாத்திரம்! ஊருக்கே நிழல் கொடுத்த மரம் இன்று தன் வேருக்கே நிழல் தேடுகிறது…
பிறர் கண்ணீரைத் துடைத்த வீடு இன்று தன் கண்ணீரை மறைக்கிறது!
நான்கு அக்காக்களின் சிரிப்புக்காக தன் இளமையை அடகு வைத்தவர் அப்பா…
நான்கு மகள்களின் எதிர்காலத்திற்காக தன் நிகழ்காலத்தைத் தொலைத்தவள் அம்மா…
நான்கு கழுத்துகளில் தாலி ஏறியது… ஒரு தந்தையின் தோள்களில் கடன் ஏறியது…
நான்கு வீடுகளில் விளக்கேறியது… ஒரு வீட்டின் வெளிச்சம் மங்கியது!
மகள்களை மணமுடித்த மகிழ்ச்சியில் அப்பா சிரித்திருக்கலாம்… ஆனால் அந்தச் சிரிப்பின் பின்னால் எத்தனை கடன்களின் கண்ணீர் இருந்திருக்கும்?
அம்மாவின் ஆசைகள் எல்லாம் பிள்ளைகளின் பெயரில் எழுதப்பட்டன… அப்பாவின் கனவுகள் எல்லாம் கடன் புத்தகத்தில் தொலைந்துபோயின! *அந்த வீட்டின் கடைசிப் பிள்ளை நான்*… கடைக்குட்டிச் சிங்கம் என்று கொஞ்சியவர்கள் அதிகம்… ஆனால் என் பெயருக்குப் பின்னால் எத்தனை பொறுப்புகள் புதைந்திருக்கின்றன என்று யாருக்கும் தெரியாது!
என் தோள்கள் சிறியவைதான்… ஆனால் அவற்றின் மீது இரண்டு முதுமைகளின் நம்பிக்கையும், நான்கு அக்காக்களின் பாசமும், ஒரு குடும்பத்தின் எதிர்காலமும் சுமையாக அல்ல… உயிராகக் கிடக்கின்றன!
என் வயதினர் காதல் தேடுகிறார்கள்… நான் கடன் இல்லாத நாளைத் தேடுகிறேன்… அவர்கள் விடுமுறையைத் தேடுகிறார்கள்… நான் உழைப்பிலிருந்து ஒரு விடியலைத் தேடுகிறேன்…
எனக்கென்று ஒரு கனவு இருந்தது… காலம் அதைத் திருத்தி எழுதியது… எனக்கென்று ஒரு வாழ்க்கை இருந்தது… குடும்பம் அதைத் தனது முகவரியாக்கியது!
சில இரவுகள் தலையணை மட்டுமே என் வலியை அறியும்… சில கண்ணீர்கள் விழுவதற்குக்கூட அனுமதி கேட்கும்…
அம்மா பார்த்துவிடுவாளோ என்று அழுகையைக்கூட அமைதியாக்குகிறேன்!
அப்பா சோர்ந்து உட்காரும்போது என் மனம் ஆயிரம் துண்டுகளாகிறது…
அம்மா செலவைக் குறைக்கும்போது என் உயிரின் ஒரு பகுதி குறைகிறது… என்னால் முடிந்ததைச் செய்கிறேன்… முடியாததையும் முயற்சி செய்கிறேன்… தோல்வி என்னைத் துரத்தினாலும் என் குடும்பத்தின் நம்பிக்கை என்னைத் துரத்திவிடக் கூடாது என்பதற்காக மீண்டும் மீண்டும் எழுகிறேன்!
எனக்கு ஒரு நாள் வேண்டும்… அப்பா கடனுக்காகக் கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்காமல் உறங்கும் நாள்… அம்மா நாளைய செலவுக்காக இன்றைய தூக்கத்தைத் தொலைக்காத நாள்… அக்காக்கள் பிறந்த வீட்டை நினைக்கும்போது கண்ணீருக்குப் பதில் புன்னகை வரும் நாள்…
அன்று மீண்டும் பட்டாசு வெடிக்கட்டும்… அன்று மீண்டும் காகிதங்கள் சிதறட்டும்… அன்று மீண்டும் எங்கள் வாசல் மகிழ்ச்சியின் நிறத்தில் மிதக்கட்டும்!
ஆனால்…
இந்தக் குடும்பத்திற்காகப் போராடும் அந்தக் கடைக்குட்டிச் சிங்கத்திற்கு ஒரு கேள்வி மட்டும் இருக்கிறது…
எல்லோருக்கும் ஒரு வீடு இருக்கிறது… எல்லோருக்கும் ஒரு உறவு இருக்கிறது… எல்லோருக்கும் ஒரு சாய்ந்து கொள்ளும் தோள் இருக்கிறது…
இந்தச் சிங்கம் மட்டும் எங்கே தலைசாய்த்துத் தூங்கும்?
அப்பாவுக்காகப் போராடும்போது அவன் மகனாக இருக்கிறான்… அம்மாவுக்காக அழும்போது அவன் குழந்தையாக இருக்கிறான்… அக்காக்களுக்காக நிற்கும்போது அவன் தம்பியாக இருக்கிறான்… ஆனால் அவனுக்காக அவன் யாராக இருப்பான்?
எல்லோருடைய கண்ணீரையும் துடைக்கும் கைகளுக்கு ஒருநாள் யார் ஆறுதல் சொல்வார்கள்?
எல்லோருடைய சுமையையும் சுமக்கும் தோள்களுக்கு ஒருநாள் யார் ஓய்வு கொடுப்பார்கள்?
எல்லோருக்கும் வெளிச்சம் கொடுக்க தன்னையே மெழுகாக உருக்கும் இந்த உயிருக்கு ஒரு விடியல் எங்கே இருக்கிறது?
எனக்கும் ஒரு உலகம் வேண்டும்… கடன் கேட்காத காலைகள் வேண்டும்… கவலை பேசாத இரவுகள் வேண்டும்… என்னைத் தேடி வராத பிரச்சினைகள் வேண்டும்… என்னைத் தேடி வரும் புன்னகைகள் வேண்டும்… எந்தப் பொறுப்பும் இல்லாமல் ஒரு மாலை நேரம் நடக்க வேண்டும்… எந்தக் கணக்கும் பார்க்காமல் எனக்குப் பிடித்ததை வாங்க வேண்டும்… எந்தக் கவலையும் நினைக்காமல் ஒரு குழந்தையைப் போலச் சிரிக்க வேண்டும்… என் அம்மாவின் மடியில் மீண்டும் ஒருமுறை குழந்தையாக வேண்டும்… என் அப்பாவின் தோளில் மீண்டும் ஒருமுறை பாரமின்றிச் சாய வேண்டும்…
வாழ்க்கை முழுவதும் குடும்பத்திற்காக ஓடிய இந்தக் கால்களுக்கு ஒரு நாள் ஓய்வு கிடைக்காதா?
எல்லோருக்கும் சொர்க்கம் கட்டியவன் தனக்கென்று ஒரு சொர்க்கம் கேட்பதில் என்ன தவறு இருக்கிறது?
எனக்கு அரியணை வேண்டாம்… அமைதியாக அமர ஓர் இடம் வேண்டும்! எனக்கு ஆயிரம் உறவுகள் வேண்டாம்… என் வலியை விசாரிக்கும் ஒரு மனம் வேண்டும்! எனக்கு ஆயிரம் கனவுகள் வேண்டாம்… கனவுகளைக் கலைக்காத ஒரு தூக்கம் வேண்டும்!
ஒருநாள் கடன்கள் தீர்ந்துவிடும்… கண்ணீரின் காரணங்கள் மறைந்துவிடும்… வாசலில் மீண்டும் தீபாவளி பிறந்துவிடும்… அந்த நாளில் என் பெற்றோர் நிம்மதியாக உறங்கட்டும்… என் அக்காக்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழட்டும்… நான் மட்டும்… இந்த உலகத்தின் சத்தங்களிலிருந்து விலகி எனக்கென்று ஒரு சிறிய உலகத்திற்குள் நுழைய விரும்புகிறேன்…
அங்கே கடன் இருக்கக் கூடாது… கணக்குகள் இருக்கக் கூடாது… கடமைகளின் சத்தம் இருக்கக் கூடாது… கண்ணீரின் தடம் இருக்கக் கூடாது… அங்கே நான் சிங்கமாக இருக்க வேண்டாம்… யாரையும் காப்பாற்ற வேண்டியிருக்க வேண்டாம்… யாரிடமும் என் வலியை மறைக்க வேண்டாம்… எல்லோரும் என்னை கடைக்குட்டிச் சிங்கம் என்றார்கள்… ஆனால் எனக்கோ யாருடைய பாதுகாப்பும் தேவையில்லாத ஒரு குழந்தையாக வாழ வேண்டும்!
கடைசியில் வாழ்க்கையிடம் ஒரே ஒரு கேள்விதான்… எல்லோருக்காகவும் ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவிட்டேன்… எனக்காக மட்டும் ஒரு வாழ்க்கையை எங்கே ஒளித்து வைத்திருக்கிறாய்? எல்லோருக்கும் வீடு கட்டிய பிறகு எனக்கென்று ஒரு நிம்மதியான வாசல் இருக்கிறதா? எல்லோருடைய கண்ணீரையும் துடைத்த பிறகு என் கண்ணீரைத் துடைக்க ஒரு கரம் இருக்கிறதா?
எல்லோருக்கும் தீபாவளி கொடுத்த பிறகு என் இருளுக்கும் ஒரு விடியல் இருக்கிறதா? எனக்கொரு உலகம் வேண்டும்… அந்த உலகத்தில் நான் கடனாளியாக இருக்கக் கூடாது… குடும்பத்தின் கடைசித் தூணாக இருக்கக் கூடாது… எல்லோருடைய நம்பிக்கையாகவும் இருக்க வேண்டாம்…
அங்கே நான்… நான் மட்டுமாக இருக்க வேண்டும்! ஒரு நிம்மதியான தூக்கம்… ஒரு கவலையற்ற காலை… ஒரு காரணமில்லாத சிரிப்பு… அவ்வளவுதான்…
குடும்பத்தைக் காப்பாற்றப் பிறந்த இந்தக் கடைக்குட்டிச் சிங்கத்திற்கு கடைசியில் கிடைக்க வேண்டியது இன்னொரு போர்க்களம் அல்ல… ஒரு நிம்மதியான உலகம்! குடும்பம் ❤️
« Last post by RiJiA on November 07, 2026, 11:30:49 pm »
🪔✨ HAPPY DIWALI TO ALL! ✨🪔
🌟 Wishing all our GTC members and their families a very Happy and Joyful Diwali!
May the beautiful lights of Diwali brighten your homes, fill your hearts with happiness, and bring peace, prosperity and endless blessings into your lives.
🪔 May your days sparkle with joy and your homes glow with love!
🎇 WISHING YOU AND YOUR LOVED ONES A BRIGHT & BLESSED DIWALI! 🎇
இன்னும் கட்டுப்பட்டிருந்த கட்டளைகளிலிருந்து கண்காணிப்புகளிலிருந்து நம்மைப் பற்றிய பிறரின் தீர்ப்புகளிலிருந்தும் ஒரு வழியாய் விடுபட்டோம்
இனி நாம் எங்கும் செல்லலாம் விரும்பியதெல்லாம் செய்யலாம் யாருடனும் சேர்ந்து நடக்கலாம் எப்போது திரும்புவாய் என நம்மைக் கேட்க யார் இருக்கிறார் என மகிழ்ந்து கொண்டாடிட முடிகிறதா பார்
திசைகள் எல்லாம் திறந்திருந்தும் திரும்பிச் செல்ல ஒரு வீடு இல்லாமல் போனதையே துயரமென வாடி நிற்கிறோம்
பின்னும் நம்மைத் தடுக்க ஒரு கரமில்லாதது ஆசுவாசம்தான் போலவே நம்மைத் தாங்கிக்கொள்ள ஒரு கரமில்லாதது பெரும் அவஸ்தையும்தான் இல்லையா
கூண்டிலிருந்து வெளியே வந்த பறவையாய் முதலில் வான் பார்த்து மகிழ்வதும் பின் தான் வாழ்ந்தக் கிளையின் நிழலைத் தேடுவதும்தான் ஆண்டாண்டுகளாய் நாம் தேடிய விடுதலையா என்ன
தவிர விடுதலையென்பது எப்போதும் சிறைகளை உடைத்து வெளியேறுவதல்ல சமயங்களில் நம்மைக் காத்து நின்ற சில அரண்களையும் இழப்பதுதான் இல்லையா
ஆக எல்லாக் கதவுகளும் திறக்கப்பட வேண்டியவை அல்ல சமயங்களில் வானம் பார்க்க ஒரு சிறிய ஜன்னலே போதும்
Recent Posts
